هرگز یك پرنده كشته شده كه متلاشی شده است را پوست نمی كنیم ، چون خون منعقد نمی شود و به محض استفاده از چاقو خون جاری شده و باعث كثیفی و رنگی شدن پرها می گردد ، بنابراین میتوان نمونه را در فریزر گذاشت تا كاملا سرد شود و یك روز جلوتر آن را از فریزر خارج كرده تا یخهایش باز شود و شروع به تاكسیدرمی می كنیم.

 ● آماده سازی نمونه برای تاكسیدرمی در تمام نمونه ها در ابتدا باید موارد زیر را بخاطر داشت: وزن و اندازه گیری اعضای بدن ? رنگ بدن ? پوست اطراف صورت ? چشم ها ? پاها و پلك چشم را یاداشت می كنیم. زمانی كه نمونه برای ماه های زیادی نگه داری شده باشد رنگ تمام قسمتهای بدنش با نمونه تازه متفاوت خواهد بود. بنابراین ثبت این موارد در زمان مردن جانور بسیار مهم است. اگر پس از مردن حیوان ، رنگ بعضی از قسمتهای بدن تغییر كند میتوان توسط رنگ روغنی دوباره آن رنگ را بطور مصنوعی روی اعضای جانور ایجاد كرد. در صورتی كه نمونه به طور طبیعی مرده باشد ، بایستی از زمان مردنش تا پوست كنی بیش از ۲۴ ساعت داخل فریزر نگه داری و شب قبل از تاكسیدرمی از فریزر خارج نموده و داخل یخچال گذاشته شود. هرگز یك پرنده كشته شده كه متلاشی شده است را پوست نمی كنیم ، چون خون منعقد نمی شود و به محض استفاده از چاقو خون جاری شده و باعث كثیفی و رنگی شدن پرها می گردد ، بنابراین میتوان نمونه را در فریزر گذاشت تا كاملا سرد شود و یك روز جلوتر آن را از فریزر خارج كرده تا یخهایش باز شود و شروع به تاكسیدرمی می كنیم.

● مراحل تاكسیدرمی در ابتدا ، با دست پرهای روی قفسه سینه را به آرامی كنار می زنیم تا پوست دیده شود. سپس از ناحیه كلواك تا زیر گردن از وسط بدن توسط تیغ شكافی ایجاد می كنیم البته باید سعی كرد كه برش را زیاد عمیق نزنیم ، تا پرنده دچار خونریزی نشود. در صورتی كه در اثر بی دقتی این كار انجام شد لازم است مقداری پنبه روی آن قسمت گذاشته شود تا از آلودگی جلوگیری كند. سپس با كمك انتهای تیغ پوست را از گوشت كه تقریبا نیمه منجمد است جدا می كنیم. پس از جدا كردن پوست در ناحیه شكم از طرفین پاها را از پوست جدا می كنیم تا به ناحیه دم برسیم. این مرحله نیاز به دقت بیشتری دارد تا پرهای ناحیه دم سالم بمانند. به آرامی و با كمك تیغ غده چربی را جدا و سپس استخوان دم را توسط قیچی یا سیم چین و همچنین استخوان پاها را از ناحیه بالای ران قطع می كنیم. سپس پوست آزاد شده و میتوان پوست پاها را هم جدا كرد.در قسمت پاها و بال استخوان ها باید سالم بمانند بنابراین به آرامی و بدون صدمه زدن به شاهپرها در بال استخوان را بیرون می كشیم و با كمك تیغ گوشت را از استخوان جدا كرده و استخوان را به جای اولیه اش بر می گردانیم. مرحله بعدی تخلیه جمجمه است. جدا كردن پوست از سر كار بسیار ظریفی است چون گوشها ، چشم ها و پلك ها پوست نازكی داشته و هر كدام را باید از قاعده اشان جدا كنیم. پس از جدا كردن گوش ، چشم و پلك ، جمجمه را بدون آنكه به استخوان آن صدمه ای وارد شود تخلیه و چشم ها را خارج می كنیم. سپس آن را به پودر بوراكس آغشته و داخل جمجمه را با گل رس پر و چشم ها را كه از قبل آماده شده است را جا سازی می كنیم ، و پوست را به آرامی بر می گردانیم.

اسامی مترادف : اریزیپلوئید ، اریزیپلوئید روزن باخ ، اریزیپلوتریکوزیس ، اریتمای منتشر ، پورک فینگر ( در خوک) ، فیش فینگر ( در ماهی ) ، اریزیپلاس خوک و روژه

اتیولوژی ( سبب شناسی)  : اریزیپلو تریکس روزیوپاتیه (اینسیدیوزا(

اثرات بهداشتی : عفونت اصلی در انسان جراحات پوستی بوده و در تمایز از باد سرخ ( اریزیپلاس) ناشی از استرپتو کوکوس همولیتیک ، بنام شبه باد سرخ نامیده می شود . دوره نهفتگی از چند ساعت تا 4 روز متغیر بوده ، عفونت بیشتر در دست ها و انگشتان اتفاق می افتد . جراحت به شکل اریتروماتوز و ادماتوز پوست با رنگ بنفش بوده و زخم ( نقطه ورود باکتری ) را که ممکن است یک خراش ساده باشد احاطه کرده است . آرتریت ( التهاب مفصل) انگشتان ، سوزش دست و گاهی خارش شدید ایجاد می شود . انتشار احتمالی جراحت موضعی از محل اولیه وجود دارد . عموما سیر بیماری ملایم بوده و جراحت در فاصله 2 تا 4 هفته بهبود می یابد . در موارد عمومی شدن بیماری ، سپتی سمی ( انتشار عفونت در خون ) و آندوکاردیت ( التهاب پوشش داخلی قلب ) متداول بوده و به مرگ منجر می شود .

حیوانات الوده : عمدتا خوک و در مرحله بعد مرغ ، بو قلمون و گوسفند آلوده می شوند . در فلس ماهیان نیز باکتری یافت می شود .

مکانیسم انتقال : آلودگی در نتیجه تماس مستقیم خراش های پوستی با خاک یا مواد عفونی حیوانات و نسوج انها اتفاق می افتد .

پیشگیری یا کنترل : عموما بیماری در ارتباط با شغل مطرح بوده و رعایت بهداشت شخصی ، بویژه بهداشت و ضد عفونی دست ها ضروری است . درمان صحیح خراش ها و زخم ها در انسان ، رعایت مقررات بهداشت محیطی ، مراقبت شخصی کارگران کشتار گاه ها و شیلات با استفاده از دست کش و درمان صحیح بریدگی ها از عفونت پیشگیری می کند .

یکی از اسان ترین و موثر ترین راهها برای پیشگیری از  بیمار شدن گربه اطمینان حاصل کردن از اینست که گربه همه واکسن هایش را  روی یک اساس منظم دریافت کرده. بچه گربه ها باید هر 2 تا 4 هفته واکسیه بشوند تا اینکه به سن 14 هفتگی برسند.بیشتر دامپزشکان از یک برنامه زمان بندی استفاده میکنند هر چند که ممکن است مرحله به مرحله تغییر کند .  بعضی واکسن ها جداگانه داده میشوند.

اگر گربه ای بیشتر از 14 هفته سن داشت و مشخص نبود که ایا واکسن دریافت کرده یا نه؟

یا اگر بیشتر از 6 ماه داشت باید واکسینه شود و تا 3 هفته دریافت کند و بعد از ان سالیانه دریافت میکند

اما بیماری هاری یک استثنا میباشد : هر 2 تا 4 هفته واکسن تقویت کننده تجویز میشود .

واکسیناسیون یاد اوری کننده برای گربه

Disease	Age at 1st Vaccination (weeks)	Age at 2nd Vaccination (weeks)	Age at 3rd Vaccination (weeks)	Revaccination Interval (months)
FVRCP (Panleukopenia, Rhinotracheitis, Calicivirus, Chlamydia)	6-8	10-12	14	12
Rabies	16*	--	--	12 or 36*
Feline Leukemia (FeLV)	8-10	11-13	--	12
FIP (Feline Infectious Peritonitis)	16	19	--	12

اطلاعات اولیه

ویروس از انواع مختلف جانوران از تک یاختگان تا انسان ، جدا شده است. میزبان مهم ویروسها در بی ‌مهرگان ، بندپایان هستند، خصوصا کنه‌ها و حشرات. پاره‌ای از ویروسها در عین حال که در حشرات تکثیر می‌یابند، می‌توانند در گیاه یا در جانور مولد بیماری باشند، ولی برای خود حشرات بیماریزا محسوب نمی‌شوند. نظر به اینکه حشرات ناقل بسیاری از ویروسها هستند، از اهمیت اقتصادی خاصی برخوردار هستند.

ویروسها در اکثر مهره‌داران فعالیت دارند و در ماهیها ، دوزیستان و پرندگان و پستانداران بیماریهایی ایجاد می‌کنند که گاهی علایم آنها به شکل تومور نمایان می‌شود. ویروسها در انسان نیز بیماریهای گوناگونی مانند اوریون ، سرخک ، پولیومیلیت ، تب زرد ، آبله ، آنفلوآنزا ، آبله مرغان و ... ایجاد می‌کنند.

رابطه ویروسهای جانوری با یاخته‌های میزبان

در سالهای اخیر به علت استفاده از کشت بافت ، جانوران آزمایشگاهی و جنین مرغ برای پرورش ویروسها مطالعه در مورد ویروسهای جانوری به میزان قابل ملاحظه‌ای توسعه یافته است. مطالعات انجام شده نشان داده‌اند که در مواردی مانند تبخال می‌توان ویروس مولد را از یاخته‌های میزبان آلوده در زمان معینی جدا کرد، در صورتی که در مورد بعضی بیماریها ، مانند پولیو میلیت به علت اینکه ویروس پس از ایجاد آلودگی از بین می‌رود، این عمل امکان‌پذیر نیست. پس از ابداع روش کشت یاخته‌ای ، مطالعه در مورد ارتباط بین ویروسهای جانوری با میزبانشان نیز کم و بیش گسترش یافت. بطور کلی ، اثر ویروس بر یاخته میزبان به یکی از دو طریق زیر است:
تغییر شکل و مرگ ناگهانی یاخته میزبان.

● (واكسن تزریقی) Biocan DHppi + LR :
واكسن موثر بر علیه دیستمپر (CDV) – هپاتیت عفونی (CAV۱) – لارنگوتراكئیت عفونی (CAV۲) – هاری – لپتوسپیروز (Leptospira icterohaemrrhagia Leptospira canicola)
▪ دستور مصرف:
- اولین واكسیناسیون در سگ ها ۱۲ هفتگی (یا بالاتر)
- دومین واكسیناسیون ۲ – ۳ هفته بعد
- تكرار سالیانه
- واكسن لیوفیلیزه باید در مایع واكسن biocan رقیق شود.
- بلافاصله پس از رقیق كردن، باید واكسن مصرف شود
- ۲ سی سی واكسن (بدون در نظر گرفتن سن و وزن) باید به صورت زیر جلدی تزریق شود.
▪ موارد احتیاط:
متعاقب واكسیناسیون حیوان دچار تب خواهد شد.
در حیوانات آبستن نباید مصرف شود و واكسیناسیون باید فقط در حیوانات سالم و بدون آلودگی انگلی و دارای تغذیه مناسب انجام شود.
تا ۳ روز پس از واكسیناسیون حیوان نباید فعالیت زیاد داشته باشد.
واكسیناسیون حتما باید زیر نظر دكتر دامپزشك انجام شود.
▪ شرایط نگهداری:
در محیط خشك و خنك و در درجه حرارت ۲-۸ درجه سانتی گراد نگهداری شود.
در صورت عدم نگهداری در شرایط فوق، كیفیت واكسن تضمین نمی شود.
مدت نگهداری: ۲۴ ماه پس از تولید
● Duramune DA۲LP+PV:
این واكسن حاوی ویروس زنده Canine distemper, Adenovirus type ۲ , Parainfluenza , Parvovirus و باكتری كشته Leptospira (Bacterin) می باشد.
همچنین در این واكسن از جنتامایسین، تیمروزال و آمفوتریسین B به عنوان نگهدارنده استفاده شده است.
▪ موارد مصرف:
جهت واكسیناسیون سگهای سالم برای پیشگیری از بیماری های Infetions canine hepatits , Canine distemper ، بیماری های تنفسی حاصل از, Canoine parinfluenza, canine parvovirus Canine adenovirus type ۲و Leptospira Canicola & Icterohaemorrhagiae
▪ مقدار و روش مصرف:
واكسن DA۲LP+PV به صورت لیوفیلیزه می باشد كه باید با رعایت شرایط بهداشتی با ویال حاوی باكترین لپتوسپیرا مخلوط شود؛ سپس یك میلی لیتر (برابر با یك دوز) را به صورت زیر جلدی (S.C) یا داخل عضلانی (IM) تزریق كنید.
▪ برنامه واكسیناسیون:
اولین نوبت واكسیناسیون باید در ۶ هفتگی انجام شود تا به كمك ایمنی مادر، ایمنی فعال (active immunity) حاصل شود سپس توله سگ ها تا سن ۱۶ هفتگی هر ۲ – ۳ هفته یكبار واكسینه شوند.
سگ هایی كه تا سن ۱۲ هفتگی واكسینه نشده اند باید بعد از دریافت نوبت اول، ۲-۳ هفته بعد واكسیناسیون نوبت دوم را نیز دریافت كنند.
ادامه واكسیناسیون نوبت دوم را نیز دریافت كنند.
ادامه واكسیناسیون برای سگ ها هر سال یك بار با یك دوز واكسن توصیه می گردد.
ـ توجه:
در صورت مشاهده شوك آنافیلاكتیك، جهت برطرف كردن علائم، از اپی نفرین اتفاده شود.
تمام ویال های خالی و محتویات باقی مانده سوزانده شود.
▪ شرایط نگهداری:
در دمای ۲ – ۷ درجه سانتی گراد و دور از نور نگهداری شود. از یخ زدگی محافظت شود.