اسپرم نگهداري شده دردماي پايين  در داخل مايع نيتروژن نگهداري مي شود .يا دردماي 1 تا 4درجه سانتگراد طي يك دوره كوتاه ذخيره مي گردد. تكنولوژي قابل اعتماد وپايدار براي نگهداري انواع استروژن هاي خطرناك شده مشخص وذرات دوباره توليد شده دركشتهايي استروژني مي باشد. نگهداري اسپرم دردماي پايين به صورت رقيق شده دربافري با PH  8 تا5/8 شامل يك مايع خارج سلولي به نام  D.M.S.O  متانول واتيلين گليكول ويا مايع خارج سلول شامل ساكاروز وزرده تخم مرغ نگهداري مي شود.غلظت مايع خارج سلول از 5 تا 20% ميزان درجه فريز شدن از 5/0 تا 5/18 سانتيگراد ودرجه آب شدن بين 14 تا 15 درجه سانتيگراد براي مدت 5 تا 6 ثانيه خواهد بود پس از آب شدن يخ 8% اسپرمها به صورت متحرك وجود دارند .درجه سرد شدگي بالاتر از 73 تا 94% گزارش شده براي اسپرمهاي آب شده دربيشتر موارد به طور ميانگين 20% ‎آنها متحرك خواهند بود.

حركت اسپرمها ي غير فريز شده فقط براي چند روز كوتاه نگهداري درمحيط خارجي به صورت فعال وجود دارد .حركت اسپرمها ي درحال مرگ به ميزان اكسيژن در دسترس ؛درجه حرارت نزديك صفر درجه سانتيگراد و PH محيط حتي بعد از چندين هفته نيز امكان پذير خواهد بود.

دوستان سلام

از اینکه وبلاگ منو برای دیدن انتخاب کردید از شما ممنونم . من سمیه غلامی هستم دانشجوی دامپزشکی دانشگاه لرستان . قصد دارم توی این وبلاگ تا جایی که می تونم به معرفی رشته دامپزشکی و مسایل مربوط به اون بپردازم . خالی از لطف نیست که به معرفی اساتید و همچنین فعالیت اموزشکده دامپزشکی دانشگاه لرستان بپردازم . امیدوارم که منو با نظرات خوبتون یاری کنید .

دامپزشکی جزو اولین علوم تجربی است که انسان به پژوهش در مورد آن پرداخته است. در ابتدا پزشکی و دامپزشکی علوم به هم پیوسته‌ای بودند که به مرور زمان بخصوص در قرون اخیر بدلیل گسترش علوم و ایجاد دانشهای جدید وابسته این دو از یکدیگر جدا گردیده‌اند . ورود به عرصه علم دامپزشکی نیاز به علاقه و از خود گذشتگی وافری دارد. از یک سو مشکلات مواجهه با انواع بیماریهای واگیر و حوادث دامپزشکی از قبیل گاز گرفتگی، شاخ زدگی و لگد زدن حیوانات و از دیگر سو فشاری که از سمت برخی افراد جامعه و حتی رسانه های فراگیر در ارج ننهادن به این رشته دشوارصورت می پذیرد ورود به این عرصه را مشکل می سازد. اما به هر صورت دامپزشکی خط اول مبارزه با بیماریهی بسیاری چون تب مالت و کسیت هیداتیک است. لذت وافر شفای یک دام و شادی روستایی نیازمند پس از بهبود تنها سرمایه زندگیش قابل توصیف نیست. در سالهای اخیر دانشکده های متعددی با ایجاد رشته های تخصصی دامپزشکی به توسعه این رشته کمک فراوانی کرده اند. اما هنوز آنچه خاطر طیف کثیری از دامپزشکان را مکدر می سازد برخورد نا درست و رویه اشتباهی است که رسانه های فراگیری چون تلویزیون در برخورد با رشته دامپزشکی در پیش گرفته اند. شناسایی رشته دامپزشکی نیاز به تلاش جمعی دامپزشکان و دفاع از حقوق ازدست‌رفتهٔ آنان دارد. کدام قشر از جامعه را می توان یافت که اینگونه مستوجب اجر باشد ولی جایی سخن ازآنان همراه به سخره گرفتن آنان نباشد.

بسیاری از تولید کنندگان در موقعیت های مختلف با مشکلاتی در عملکرد تولید مثلی گله خود روبرو می شوند.زمانیکه راندمان تولید مثلی گله افت می کند،تولید کننده باید برای شناسایی علل امر و یافتن راه حل،با دامپزشک گله،کارشناس تلقیح مصنوعی،نمایندگی شرکت تامین خوراک و دیگر افراد ذیربط مشورت نماید.متن حاضر به معرفی انواع اصلی مشکلات ناباروری در گله می پردازد و برای پیشگیری و کنترل آن ها پیشنهاداتی ارائه

جفت ماندگی:
زمانی که جفت یک گاو ماده،ظرف 12 ساعت پس از زایمان خارج نشود،این وضعیت را جفت ماندگی می گویند.بروز جفت ماندگی در گله های گاو شیری نباید بیش از 8 % باشد.
فاکتورهای احتمالی دخیل در جفت ماندگی:
1- عفونت های خاص از قبیل لپتوسپیروز،بروسلوز،کامپیلوباکتر،رینوتراکئیتیس عفونی(IBR) و دیگر عفونت ها می تواند سبب جفت ماندگی گردد.این عفونت ها ممکن است سبب سقط جنین گردد اما می تواند جفت ماندگی پس از زایمان را نیز منجر شود.
2- عفونت های نا معین ایجاد شده توسط طیف وسیعی از باکتری ها و ویروس ها که در خلال آبستنی یا هنگام زایمان رخ می دهند،می توانند به نحوی با جفت ماندگی مرتبط باشند.
3- دوقلوزایی و زایمان های غیر طبیعی شامل زایمان های طولانی مدت یا سخت زایی ها،اغلب سبب جفت ماندگی خواهند شد.
4- کمبود سلنیم،ویتامین A و یا ویتامین E می تواندبروز جفت ماندگی را به میزان بالایی افزایش دهد.
5-چاق شدن گاوهای خشک از روی دریافت انرژی اضافی و یا دوره ی خشکی طولانی مدت اغلب با جفت ماندگی مرتبط می باشد.

بیماری لوک در زنبور عسل به دو صورت زیر دیده میشود:

الف)لوك آمريكائي :

اين بيماري خسارات زيادي رابه زنبوران وارد مي سازد ونه تنها منجربه نابودي يك كلني شده بلكه همه زنبورستان را نابود مي نمايد. اين بيماري فصلي نبوده و در هر فصلي رخ ميدهد.عامل بيماري نوعی باسیل بنام Bacillus Larvae است كه لاروها و شفیره های زنبور کارگر تنها میزبان این باسیل می باشند ضمنا این باسیل اسپور بسيار مقاومي دارد.

انتفال بیماری:

آلودگی از طریق غذای آلوده به اسپور بیماری به لاروهای سالم منتقل میشود.اغلب ناقلان، زنبور های جوان پرستار یا زنبورهایی که حجره ها را تمیز نموده و لاشه تلف شده ها را به خارج از کندو منتقل می کنند می باشند.در معده لارو زنبور اسپور تبدیل به باسیل میشود که این باسیل تولید مثل کرده و لارو را بیمار می کند.اين ارگانيزم به لارو زنبور حمله می برد ولارو را پس از پوشانيده شدن سلول با موم در مرحله پيش شفيرگي از بين مي برد.

سرعت انتشار بیماری:

سرعت انتشار بیماری متناسب با کمی و زیادی مردگان لاروها می باشد و وقتی که بیماری عمومیت پیداکردو لاروهای مرده زیاد شدند دیگر زنبورها از بیرون کشیدن آنها صرف نظر کرده و از طرفی چون بر جمعیت کندو افزوده نمی شود کندو ضعیف شده و از بین می رود.

اسپر بیماری در مقابل نور آفتاب،خشکی،حرارت،سردی و ضدعفونی های عادی و عمل ضدعفونی عسل بسیار مقاوم است.